De moeilijkste dag: vertrekken

By |2026-08-10T08:15:03+01:00augustus 10th, 2026|Europa, Familie, Techniek, Zeilen|

Zaterdag 8 augustus. De dag van vertrek. Volgens veel reisverslagen van vertrekkers is dit de moeilijkste dag van de hele reis. En inderdaad… het afscheid hakt erin. Ik ben een watje. Een zachtgekookt eitje. Een bleiter. De laatste knuffel met Axelle, de omhelzing met Louis… mijn hart brak. Ik kreeg amper een woord uit mijn mond. “Zorg goed voor elkaar,” zei ik. Maar wat ik eigenlijk bedoelde was: “Ik zie jullie zo graag. Wat doe ik hier eigenlijk? Ik ga jullie zo hard missen. En ik ben zo ongelooflijk fier op jullie. Jullie zijn de beste kids ooit.” Voor Stephanie was het zeker niet anders. Een laatste knuffel met Elise, nog even wuiven naar de ouders… en bleiten. Van Oma en Thibaut hadden we eerder al afscheid genomen, met een krop in de keel en een gebroken hart. En dan… trossen los. Onder begeleiding van Paul en Karine van [...]

De 10 vragen die we élke keer krijgen (deel 2)

By |2026-07-23T14:21:44+01:00juli 23rd, 2026|Europa, Familie, Zeilen|

In mijn vorige blog beantwoordde ik de eerste vijf vragen die we bijna altijd krijgen over onze zeilreis. Van “Wat gaan jullie eten?” tot “Ben je niet bang voor haaien?” Maar er zijn nog heel veel vragen. Ook voor ons. En eerlijk gezegd zijn dat vaak de vragen waarop we zelf ook nog geen volledig antwoord hebben. We zijn tenslotte nog niet vertrokken. Dus: tijd voor deel twee van de top 10. 6. Wat als er een ongeluk gebeurt midden op de oceaan? Tja… shit happens. En dus is het enige wat we kunnen doen: ons zo goed mogelijk voorbereiden. We hebben een behoorlijk uitgebreide medische koffer aan boord. Daarin zit heel wat materiaal dat je normaal niet meteen op een zeilboot verwacht: een hechtset, injectiemateriaal, een catheterset, een thermometer, extra verbandmiddelen en zelfs een tandheelkundige set. Ook qua medicatie proberen we voorbereid te zijn op verschillende situaties. Van [...]

De 10 vragen die we élke keer krijgen (deel 1)

By |2026-07-01T09:11:45+01:00juli 1st, 2026|Europa, Familie, Zeilen|

Gisteren was mijn laatste dag als grafisch vormgever. Vanaf nu kan ik me 100% focussen op onze reis. Tijdens mijn afscheidsdrink kwamen opnieuw exact dezelfde vragen boven water. En eigenlijk is dat altijd zo. Of we nu met vrienden praten, familie, collega's of toevallige nieuwsgierigen: de vragen zijn bijna altijd dezelfde. Vandaag zet ik de eerste vijf op een rij. Korte antwoorden wel, want over elk van deze onderwerpen kun je makkelijk een apart boek schrijven. Veel van wat ik hieronder vertel, is voorlopig nog theoretisch. We zijn tenslotte nog niet vertrokken. Binnen een paar jaar zullen we ongetwijfeld sommige antwoorden moeten bijsturen. De top 10 van meest gestelde vragen 1. Wat gaan jullie eten? 2. Gaan jullie echt met z'n tweeën? Hoe kunnen jullie dan slapen? 3. Wat als er een storm is? 4. Wat als er piraten zijn? 5. Ben je niet bang voor haaien? 6. Wat [...]

In de krant (en ja, dat zijn wij)

By |2026-04-28T15:12:48+01:00april 28th, 2026|Familie, Zeilen|

Best vreemd om jezelf in de krant tegen te komen,. Het interview over onze plannen om rond de wereld te zeilen gebeurde telefonisch. De foto’s (Polaroids) werden een week eerder genomen op het eilandje waar de boot nu ligt — en waar het voor ons ooit begon. Dat laatste hadden we zelf niet beter kunnen regisseren. Het is een beetje absurd om je eigen leven zo netjes samengevat te zien. Alsof het allemaal al achter de rug is, terwijl wij overdag gewoon aan het werk zijn en daarbovenop midden in het inpakken, installeren, plannen en aftellen zitten. Maar goed — als het in de krant staat, zal het wel echt zijn. — Roel & Stephanie

Doen we wel het juiste?

By |2026-03-03T11:53:54+01:00maart 3rd, 2026|Familie, Zeilen|

Binnenkort gooien we de trossen los. Drie jaar lang onze droom volgen. Maar hoe mooi dat ook klinkt, er zit ook een stille kant aan. Want vertrekken is ook loslaten. We laten vrienden achter. Maar ook – en vooral – onze ouders en onze kinderen. En dat wringt. Is het egoïstisch? Zijn ze niet te jong? Of net te oud? Onze kinderen zijn twintigers. Ze hebben hun eigen leven, hun eigen plannen, hun eigen vrienden. En toch… ze blijven onze baby’s. Dat verandert nooit. Zij zijn het belangrijkste in ons leven. Afstand verandert daar niets aan. Geen zee, geen oceaan, geen mijlen die daaraan kunnen raken. We vertrekken niet omdat zij minder belangrijk zijn. Integendeel. Misschien vertrekken we net ook omdat we hen willen tonen dat je je dromen mag volgen. Dat liefde niet kleiner wordt door afstand. Dat je er altijd voor elkaar kan zijn, ook als het [...]

Go to Top