Van Galicië naar Porto Santo: Hoog bezoek en 117 uur op de Atlantische Oceaan
Thibaut kwam een weekje op vakantie. Eigenlijk was het bedoeld als verrassing voor Stephanie, maar nadat ze bij het afscheid enkele weken eerder zo had gehuild, had ik het nieuws al een beetje verklapt. En daarna nog een beetje meer. En uiteindelijk gewoon helemaal. Ik ben een watje.
Planerend varen we met de dinghy vanuit Cangas zo’n vier kilometer naar Vigo om Thibaut op te halen aan de luchthaven. De Picasso blijft ondertussen voor anker liggen. In Vigo nemen we de bus naar de luchthaven. Althans, dat dachten we. We hadden iets té veel vertrouwen in ChatGPT. Blindelings stappen we op bus A aan de door ChatGPT aangeduide halte. Dat blijkt inderdaad bus A te zijn. Alleen… in de verkeerde richting. Stephanie had voor de zekerheid nog “aeroporte?” gevraagd aan de buschauffeur. Die antwoordde droogjes “sí, sí”. Veertig minuten later zet de bus ons af aan de eindhalte: Universiteit van Vigo. […]
De twee gezichten van Galicië
Galicië heeft blijkbaar twee gezichten. En wij hebben ze ondertussen allebei gezien.
We liggen momenteel in de Rías, diepe, brede inhammen die ver het land binnendringen. Een beetje het Spaanse antwoord op de Noorse fjorden. Alleen kregen we er de eerste dagen ook meteen het Noorse weer bij. Regen. Veel regen. Zo veel zelfs dat op een bepaald moment alles aan boord vochtig begint aan te voelen. Dekens, zetels, kleren… niets ontsnapt eraan. De verwarming moet zelfs af en toe aan om het vocht een beetje uit de boot te krijgen. “Ga naar Spanje,” zeggen ze dan. Tja…
Tussen de buien door trekken we eropuit voor lange wandelingen langs de ruige rotskusten. Heerlijk, zolang je de buien een beetje kunt inschatten. Die zijn helaas onvoorspelbaar en onze timing is duidelijk niet altijd even goed. Het gebeurt dus regelmatig dat we als verzopen kiekens weer aan boord komen. Gelukkig is het weer ondertussen […]
De Golf van Biskaje: vier dagen op weg naar A Coruña
Vrijdagochtend 14 augustus vertrekken we vanuit Roscoff voor een tocht over de beruchte Golf van Biskaje. De weersvoorspellingen zien er veelbelovend uit: de komende dagen lijkt er een gunstige noorden- tot noordoostenwind te komen. Die kans willen we niet laten liggen. Alleen… bij vertrek is er nauwelijks een zuchtje wind. Daar komt nog bij dat we meteen sterke stroming tegen hebben. De motor moet dus aan. Even overwegen we om te ankeren en te wachten tot de wind ’s avonds aantrekt én de stroming draait. Maar de bodem rond Roscoff is rotsachtig en ankeren is hier geen optie. Dan maar verder op de motor.
Wanneer we Ouessant bereiken, verandert het verhaal gelukkig. De wind trekt stevig aan en plots maken we bijna 10 knopen. Onze eerste echte mijlen op de Golf van Biskaje zijn een feit. De nachten op zee zijn indrukwekkend. En vooral: eenzaam. Er is geen boot in de […]
Van Nieuwpoort naar Roscoff: dolfijnen en vallende sterren
Maandag 10 augustus vertrekken we na een kort nachtje uit Nieuwpoort. Onze bestemming: Roscoff in Bretagne, waar we Erik en Inge van de JestX zullen ontmoeten.
We steken de Greenwichmeridiaan over. Vanaf dat moment navigeren we niet langer in oosterlengtes, maar in westerlengtes. Een klein detail op de kaart, maar voor ons voelt het toch als een bijzonder moment: we varen steeds verder westwaarts, richting de Atlantische Oceaan.
We zijn nog maar enkele uren onderweg wanneer plots het alarm afgaat op de marifoon én op de plotter. Recht voor ons, pal op onze route, zien we een Frans marineschip. Vlak daarvoor vaart een piepklein rood bootje. Al snel wordt duidelijk wat er aan de hand is: het zijn mensen op de vlucht die de oversteek naar Engeland wagen. Het Franse marineschip begeleidt hen. Tegenhouden is blijkbaar te gevaarlijk en dus wordt het kleine bootje veilig door de drukke scheepvaartzone geloodst. Wij verleggen […]
De moeilijkste dag: vertrekken
Zaterdag 8 augustus. De dag van vertrek.
Volgens veel reisverslagen van vertrekkers is dit de moeilijkste dag van de hele reis. En inderdaad… het afscheid hakt erin. Ik ben een watje. Een zachtgekookt eitje. Een bleiter. De laatste knuffel met Axelle, de omhelzing met Louis… mijn hart brak. Ik kreeg amper een woord uit mijn mond.
“Zorg goed voor elkaar,” zei ik. Maar wat ik eigenlijk bedoelde was: “Ik zie jullie zo graag. Wat doe ik hier eigenlijk? Ik ga jullie zo hard missen. En ik ben zo ongelooflijk fier op jullie. Jullie zijn de beste kids ooit.”
Voor Stephanie was het zeker niet anders. Een laatste knuffel met Elise, nog even wuiven naar de ouders… en bleiten. Van Oma en Thibaut hadden we eerder al afscheid genomen, met een krop in de keel en een gebroken hart.
En dan… trossen los.
Onder begeleiding van Paul en Karine van Bourrasque en Patje van Hartendief varen […]
De 10 vragen die we élke keer krijgen (deel 2)
In mijn vorige blog beantwoordde ik de eerste vijf vragen die we bijna altijd krijgen over onze zeilreis. Van “Wat gaan jullie eten?” tot “Ben je niet bang voor haaien?”
Maar er zijn nog heel veel vragen. Ook voor ons. En eerlijk gezegd zijn dat vaak de vragen waarop we zelf ook nog geen volledig antwoord hebben. We zijn tenslotte nog niet vertrokken.
Dus: tijd voor deel twee van de top 10.
6. Wat als er een ongeluk gebeurt midden op de oceaan?
Tja… shit happens. En dus is het enige wat we kunnen doen: ons zo goed mogelijk voorbereiden.
We hebben een behoorlijk uitgebreide medische koffer aan boord. Daarin zit heel wat materiaal dat je normaal niet meteen op een zeilboot verwacht: een hechtset, injectiemateriaal, een catheterset, een thermometer, extra verbandmiddelen en zelfs een tandheelkundige set.
Ook qua medicatie proberen we voorbereid te zijn op verschillende situaties. Van eenvoudige pijnstillers tot breedspectrumantibiotica en, voor noodgevallen, […]
“You have to have an idea of what you aregoing to do, but it should be a vague idea.”
― Pablo Picasso
Tom uit Limbabwe says:
Katrien says:
Eva says: