Er zijn van die plekken waar de tijd vanzelf een versnelling lager schakelt. La Graciosa is zo’n plek. In Caleta del Sebo, het kleine dorpje op het eiland, wanen we ons in Marokko. Lage, witte huizen liggen langs zandwegen waar oude Range Rovers en andere vierwielaandrijvers door het losse zand ploegen. Geen hoogbouw of drukke boulevards, alleen een droog, ruig landschap en een eenvoudige, bijna tijdloze sfeer. We liggen voor anker in de baai van Playa Francesa, samen met een dertigtal andere boten, bijna allemaal vertrekkers. Met de dinghy varen we naar de rotsformaties langs de kust. Onder water ontdekken we scholen vissen en exemplaren die ons verrassen door hun omvang. Ik had gehoopt mijn nieuwe harpoen eens uit te proberen, maar dat mag niet in dit beschermde natuurgebied. Stephanie probeert het met onze oude vislijn en de dobber die we in Funchal kochten. Als aas dient een stukje [...]

We rijden met de bus over een bergkam wanneer ik naar beneden kijk richting Funchal. Daar ligt onze Picasso, ergens tussen tientallen andere boten in de baai. Maar wacht eens even… er liggen drie boten vlak naast haar die er daarstraks nog niet lagen. Plots voelt die busrit een stuk minder ontspannen. Als je je huis, keuken, slaapkamer, voorraad en zowat al je bezittingen achterlaat in een baai voor anker, wil je toch vooral dat de boten rondom je blijven liggen waar ze liggen. Wanneer een boot te dicht bij je ligt, kan een paar meter afstand plots heel snel veranderen in een botsing. En je kan vanop een bergkam ook niet even naar beneden springen om het probleem op te lossen. Niet iedereen neemt ankeren namelijk even serieus. Vooral de Fransen hebben op dat vlak een slechte reputatie. Nog voor hun anker de grond heeft geraakt, zitten ze [...]

We liggen een weekje voor anker bij Funchal, de prachtige hoofdstad van Madeira. Een gezellige stad met een oud centrum vol smalle, steile straatjes, restaurantjes en boetiekjes. En natuurlijk is er ook een mooie overdekte markt. Al snel merken we dat die markt vooral op toeristen mikt. De prijzen zijn er ongeveer dubbel zo hoog als bij onze favoriete supermarkt, de Pingo Doce. Je kunt er bijvoorbeeld ‘Fruto da Monstera deliciosa’ kopen: de vrucht van de gatenplant, die je pas mag eten wanneer de schubben loskomen. Dan zou ze smaken naar een mengeling van banaan en ananas. Onrijp is de vrucht echter oneetbaar en kan ze je mond en slokdarm behoorlijk irriteren. Jammer dat we dat laatste pas achteraf hebben gelezen... Onze dagen vullen we met klusjes aan boord en vooral met heel veel wandelen. Madeira is daar werkelijk voor gemaakt. Het groene, bergachtige eiland telt talloze wandelroutes, langs [...]

Galicië heeft blijkbaar twee gezichten. En wij hebben ze ondertussen allebei gezien. We liggen momenteel in de Rías, diepe, brede inhammen die ver het land binnendringen. Een beetje het Spaanse antwoord op de Noorse fjorden. Alleen kregen we er de eerste dagen ook meteen het Noorse weer bij. Regen. Veel regen. Zo veel zelfs dat op een bepaald moment alles aan boord vochtig begint aan te voelen. Dekens, zetels, kleren… niets ontsnapt eraan. De verwarming moet zelfs af en toe aan om het vocht een beetje uit de boot te krijgen. “Ga naar Spanje,” zeggen ze dan. Tja… Tussen de buien door trekken we eropuit voor lange wandelingen langs de ruige rotskusten. Heerlijk, zolang je de buien een beetje kunt inschatten. Die zijn helaas onvoorspelbaar en onze timing is duidelijk niet altijd even goed. Het gebeurt dus regelmatig dat we als verzopen kiekens weer aan boord komen. Gelukkig is [...]

Vrijdagochtend 14 augustus vertrekken we vanuit Roscoff voor een tocht over de beruchte Golf van Biskaje. De weersvoorspellingen zien er veelbelovend uit: de komende dagen lijkt er een gunstige noorden- tot noordoostenwind te komen. Die kans willen we niet laten liggen. Alleen… bij vertrek is er nauwelijks een zuchtje wind. Daar komt nog bij dat we meteen sterke stroming tegen hebben. De motor moet dus aan. Even overwegen we om te ankeren en te wachten tot de wind 's avonds aantrekt én de stroming draait. Maar de bodem rond Roscoff is rotsachtig en ankeren is hier geen optie. Dan maar verder op de motor. Wanneer we Ouessant bereiken, verandert het verhaal gelukkig. De wind trekt stevig aan en plots maken we bijna 10 knopen. Onze eerste echte mijlen op de Golf van Biskaje zijn een feit. De nachten op zee zijn indrukwekkend. En vooral: eenzaam. Er is geen boot [...]

Maandag 10 augustus vertrekken we na een kort nachtje uit Nieuwpoort. Onze bestemming: Roscoff in Bretagne, waar we Erik en Inge van de JestX zullen ontmoeten. We steken de Greenwichmeridiaan over. Vanaf dat moment navigeren we niet langer in oosterlengtes, maar in westerlengtes. Een klein detail op de kaart, maar voor ons voelt het toch als een bijzonder moment: we varen steeds verder westwaarts, richting de Atlantische Oceaan. We zijn nog maar enkele uren onderweg wanneer plots het alarm afgaat op de marifoon én op de plotter. Recht voor ons, pal op onze route, zien we een Frans marineschip. Vlak daarvoor vaart een piepklein rood bootje. Al snel wordt duidelijk wat er aan de hand is: het zijn mensen op de vlucht die de oversteek naar Engeland wagen. Het Franse marineschip begeleidt hen. Tegenhouden is blijkbaar te gevaarlijk en dus wordt het kleine bootje veilig door de drukke scheepvaartzone [...]