Van Galicië naar Porto Santo: Hoog bezoek en 117 uur op de Atlantische Oceaan

By |2026-09-14T10:39:33+01:00september 14th, 2026|Europa, Najad 400, Zeilen|

Thibaut kwam een weekje op vakantie. Eigenlijk was het bedoeld als verrassing voor Stephanie, maar nadat ze bij het afscheid enkele weken eerder zo had gehuild, had ik het nieuws al een beetje verklapt. En daarna nog een beetje meer. En uiteindelijk gewoon helemaal. Ik ben een watje. Planerend varen we met de dinghy vanuit Cangas zo’n vier kilometer naar Vigo om Thibaut op te halen aan de luchthaven. De Picasso blijft ondertussen voor anker liggen. In Vigo nemen we de bus naar de luchthaven. Althans, dat dachten we. We hadden iets té veel vertrouwen in ChatGPT. Blindelings stappen we op bus A aan de door ChatGPT aangeduide halte. Dat blijkt inderdaad bus A te zijn. Alleen… in de verkeerde richting. Stephanie had voor de zekerheid nog “aeroporte?” gevraagd aan de buschauffeur. Die antwoordde droogjes “sí, sí”. Veertig minuten later zet de bus ons af aan de eindhalte: Universiteit [...]

De twee gezichten van Galicië

By |2026-08-31T08:33:00+01:00augustus 31st, 2026|Europa, Zeilen|

Galicië heeft blijkbaar twee gezichten. En wij hebben ze ondertussen allebei gezien. We liggen momenteel in de Rías, diepe, brede inhammen die ver het land binnendringen. Een beetje het Spaanse antwoord op de Noorse fjorden. Alleen kregen we er de eerste dagen ook meteen het Noorse weer bij. Regen. Veel regen. Zo veel zelfs dat op een bepaald moment alles aan boord vochtig begint aan te voelen. Dekens, zetels, kleren… niets ontsnapt eraan. De verwarming moet zelfs af en toe aan om het vocht een beetje uit de boot te krijgen. “Ga naar Spanje,” zeggen ze dan. Tja… Tussen de buien door trekken we eropuit voor lange wandelingen langs de ruige rotskusten. Heerlijk, zolang je de buien een beetje kunt inschatten. Die zijn helaas onvoorspelbaar en onze timing is duidelijk niet altijd even goed. Het gebeurt dus regelmatig dat we als verzopen kiekens weer aan boord komen. Gelukkig is [...]

De Golf van Biskaje: vier dagen op weg naar A Coruña

By |2026-08-19T16:50:40+01:00augustus 19th, 2026|Europa, Zeilen|

Vrijdagochtend 14 augustus vertrekken we vanuit Roscoff voor een tocht over de beruchte Golf van Biskaje. De weersvoorspellingen zien er veelbelovend uit: de komende dagen lijkt er een gunstige noorden- tot noordoostenwind te komen. Die kans willen we niet laten liggen. Alleen… bij vertrek is er nauwelijks een zuchtje wind. Daar komt nog bij dat we meteen sterke stroming tegen hebben. De motor moet dus aan. Even overwegen we om te ankeren en te wachten tot de wind 's avonds aantrekt én de stroming draait. Maar de bodem rond Roscoff is rotsachtig en ankeren is hier geen optie. Dan maar verder op de motor. Wanneer we Ouessant bereiken, verandert het verhaal gelukkig. De wind trekt stevig aan en plots maken we bijna 10 knopen. Onze eerste echte mijlen op de Golf van Biskaje zijn een feit. De nachten op zee zijn indrukwekkend. En vooral: eenzaam. Er is geen boot [...]

Van Nieuwpoort naar Roscoff: dolfijnen en vallende sterren

By |2026-08-14T11:04:14+01:00augustus 14th, 2026|Europa, Zeilen|

Maandag 10 augustus vertrekken we na een kort nachtje uit Nieuwpoort. Onze bestemming: Roscoff in Bretagne, waar we Erik en Inge van de JestX zullen ontmoeten. We steken de Greenwichmeridiaan over. Vanaf dat moment navigeren we niet langer in oosterlengtes, maar in westerlengtes. Een klein detail op de kaart, maar voor ons voelt het toch als een bijzonder moment: we varen steeds verder westwaarts, richting de Atlantische Oceaan. We zijn nog maar enkele uren onderweg wanneer plots het alarm afgaat op de marifoon én op de plotter. Recht voor ons, pal op onze route, zien we een Frans marineschip. Vlak daarvoor vaart een piepklein rood bootje. Al snel wordt duidelijk wat er aan de hand is: het zijn mensen op de vlucht die de oversteek naar Engeland wagen. Het Franse marineschip begeleidt hen. Tegenhouden is blijkbaar te gevaarlijk en dus wordt het kleine bootje veilig door de drukke scheepvaartzone [...]

De moeilijkste dag: vertrekken

By |2026-08-10T08:15:03+01:00augustus 10th, 2026|Europa, Familie, Techniek, Zeilen|

Zaterdag 8 augustus. De dag van vertrek. Volgens veel reisverslagen van vertrekkers is dit de moeilijkste dag van de hele reis. En inderdaad… het afscheid hakt erin. Ik ben een watje. Een zachtgekookt eitje. Een bleiter. De laatste knuffel met Axelle, de omhelzing met Louis… mijn hart brak. Ik kreeg amper een woord uit mijn mond. “Zorg goed voor elkaar,” zei ik. Maar wat ik eigenlijk bedoelde was: “Ik zie jullie zo graag. Wat doe ik hier eigenlijk? Ik ga jullie zo hard missen. En ik ben zo ongelooflijk fier op jullie. Jullie zijn de beste kids ooit.” Voor Stephanie was het zeker niet anders. Een laatste knuffel met Elise, nog even wuiven naar de ouders… en bleiten. Van Oma en Thibaut hadden we eerder al afscheid genomen, met een krop in de keel en een gebroken hart. En dan… trossen los. Onder begeleiding van Paul en Karine van [...]

De 10 vragen die we élke keer krijgen (deel 2)

By |2026-07-23T14:21:44+01:00juli 23rd, 2026|Europa, Familie, Zeilen|

In mijn vorige blog beantwoordde ik de eerste vijf vragen die we bijna altijd krijgen over onze zeilreis. Van “Wat gaan jullie eten?” tot “Ben je niet bang voor haaien?” Maar er zijn nog heel veel vragen. Ook voor ons. En eerlijk gezegd zijn dat vaak de vragen waarop we zelf ook nog geen volledig antwoord hebben. We zijn tenslotte nog niet vertrokken. Dus: tijd voor deel twee van de top 10. 6. Wat als er een ongeluk gebeurt midden op de oceaan? Tja… shit happens. En dus is het enige wat we kunnen doen: ons zo goed mogelijk voorbereiden. We hebben een behoorlijk uitgebreide medische koffer aan boord. Daarin zit heel wat materiaal dat je normaal niet meteen op een zeilboot verwacht: een hechtset, injectiemateriaal, een catheterset, een thermometer, extra verbandmiddelen en zelfs een tandheelkundige set. Ook qua medicatie proberen we voorbereid te zijn op verschillende situaties. Van [...]

De 10 vragen die we élke keer krijgen (deel 1)

By |2026-07-01T09:11:45+01:00juli 1st, 2026|Europa, Familie, Zeilen|

Gisteren was mijn laatste dag als grafisch vormgever. Vanaf nu kan ik me 100% focussen op onze reis. Tijdens mijn afscheidsdrink kwamen opnieuw exact dezelfde vragen boven water. En eigenlijk is dat altijd zo. Of we nu met vrienden praten, familie, collega's of toevallige nieuwsgierigen: de vragen zijn bijna altijd dezelfde. Vandaag zet ik de eerste vijf op een rij. Korte antwoorden wel, want over elk van deze onderwerpen kun je makkelijk een apart boek schrijven. Veel van wat ik hieronder vertel, is voorlopig nog theoretisch. We zijn tenslotte nog niet vertrokken. Binnen een paar jaar zullen we ongetwijfeld sommige antwoorden moeten bijsturen. De top 10 van meest gestelde vragen 1. Wat gaan jullie eten? 2. Gaan jullie echt met z'n tweeën? Hoe kunnen jullie dan slapen? 3. Wat als er een storm is? 4. Wat als er piraten zijn? 5. Ben je niet bang voor haaien? 6. Wat [...]

Cuxhaven naar Antwerpen

By |2026-04-14T15:22:45+01:00april 13th, 2026|Europa, Najad 400, Zeilen|

Maandag 6 april. Ik zit samen met Stephanie aan het eilandje in Antwerpen. Onze boot ligt nog steeds in Cuxhaven, wachtend op een geschikt moment om de Duitse Bocht over te steken. De voorbije dagen waren ronduit wisselvallig, maar plots zie ik op mijn weerapp een klein venster. Niet ideaal, maar wel een kans. En met nog één week vakantie te gaan, is de keuze snel gemaakt: dit is het moment. Maar wie gaat mee? Stephanie is dinsdag nog vrij, maar moet daarna werken. Ik stuur snel enkele berichten rond en heb geluk: Peter kan mee. Kolonel bij de luchtmacht — iemand waarop je kan rekenen. Op weg naar de boot De volgende ochtend brengt Stephanie ons naar Cuxhaven. Zo’n moment waarop je even beseft hoe fijn het is dat iemand gewoon meegaat in je plannen. Zonder gedoe. We vullen de dieseltanks met bidons en maken ons klaar. Om [...]

Van Kopenhagen naar Cuxhaven

By |2026-04-14T08:21:27+01:00april 5th, 2026|Europa, Zeilen|

Picasso’s maidentrip begint in Ishøj, net ten zuiden van Kopenhagen, de plek waar haar onderwaterschip en rigging onder handen genomen werden. Met een gezonde mix van spanning en goesting maak ik me klaar voor de eerste echte etappe. Tijdens een eerste poging om haar naar Antwerpen te zeilen tussen Kerst en Nieuw begon de aandrijfas verdacht te trillen. We hebben toen wijselijk rechtsomkeer gemaakt. Tweede poging dus. Gelukkig sta ik er niet alleen voor: Erik en Inge van de Jest varen mee. Met meer dan 40 jaar zeilervaring en enkele Atlantic crossings in de vingers zijn zij de ideale crew. De vraag of we in dagetappes varen of ’s nachts doorzetten, wordt door Erik meteen professioneel gekaderd: “We zijn geen pannenkoeken hé… we varen door.” Duidelijk. Geen discussie meer mogelijk. Na een laatste check en nog wat kleine prutswerkjes zijn we klaar. Tanks vol, lijnen los en [...]

Go to Top