Helaas is er aan boord van onze Najad 400 geen bibliotheek voorzien. Elke centimeter kastruimte telt. Elk kilo extra gewicht ook. En dus moest ik — met lichte tegenzin — keuzes maken.

Niet alle kookboeken kunnen mee. Dat deed een klein beetje pijn.

Want kookboeken zijn voor mij geen gewone boeken. Het zijn herinneringen. Inspiratie. Geuren en smaken nog voor het fornuis aangaat. Maar een zeilboot dwingt je tot essentie. En misschien is dat ook wel mooi.

De belangrijkste gaan mee. En ja, dat zijn zonder twijfel de boeken van Yotam Ottolenghi.

Zijn gerechten zitten vol groenten, kruiden, kleur en karakter. Perfect voor lange zomerse ankeravonden. Perfect om na een frisse wacht weer warmte in de kajuit te brengen. En perfect om zelfs midden op zee iets feestelijks op tafel te zetten.

De rest blijft voorlopig thuis. Veilig. Geduldig.

Maar aan boord komt er ruimte voor nieuwe klassiekers.
Voor recepten die ontstaan met wat er nog in de voorraadbak zit. Voor improvisatie met linzen, citroen, knoflook en wat de markt die ochtend bracht.

Misschien is dat wel het echte kookboek van deze reis.
Niet gedrukt op papier.
Maar geschreven in zout, zon en herinneringen.