De 10 vragen die we élke keer krijgen (deel 1)
Gisteren was mijn laatste dag als grafisch vormgever. Vanaf nu kan ik me 100% focussen op onze reis. Tijdens mijn afscheidsdrink kwamen opnieuw exact dezelfde vragen boven water. En eigenlijk is dat altijd zo. Of we nu met vrienden praten, familie, collega’s of toevallige nieuwsgierigen: de vragen zijn bijna altijd dezelfde.
Vandaag zet ik de eerste vijf op een rij. Korte antwoorden wel, want over elk van deze onderwerpen kun je makkelijk een apart boek schrijven. Veel van wat ik hieronder vertel, is voorlopig nog theoretisch. We zijn tenslotte nog niet vertrokken. Binnen een paar jaar zullen we ongetwijfeld sommige antwoorden moeten bijsturen.
De top 10 van meest gestelde vragen
1. Wat gaan jullie eten?
2. Gaan jullie echt met z’n tweeën? Hoe kunnen jullie dan slapen?
3. Wat als er een storm is?
4. Wat als er piraten zijn?
5. Ben je niet bang voor haaien?
6. Wat als er een ongeluk gebeurt midden op de oceaan?
7. […]
Kabels, koffie en korte nachten
We liggen ondertussen al enkele weken in Antwerpen. Geen vakantie dus, maar een strak schema vol deadlines, vakmensen en technische puzzels. We moesten hier uiterlijk op 20 april aankomen zodat de technisch tekenaar én de lassers voldoende tijd hadden om onze nieuwe solar arch te bouwen. Die moest op zijn beurt weer klaar zijn tegen 16 mei, want op 18 mei hadden we in Middelburg een afspraak voor de installatie van een volledig nieuwe Victron-installatie. Alles hangt met alles samen, en met onze vertrekdatum van 8 augustus in zicht is er weinig ruimte voor vertraging. Bovendien willen we alles nog uitgebreid kunnen testen voor we écht vertrekken.
Op 17 april kwam de technisch tekenaar aan boord met een 3D-scanner om de boot volledig op te meten. Dat klinkt eenvoudiger dan het is: op een boot is letterlijk niets recht. Geen enkele hoek klopt, geen oppervlak is vlak, en alles moet toch […]
In de krant (en ja, dat zijn wij)
Best vreemd om jezelf in de krant tegen te komen,.
Het interview over onze plannen om rond de wereld te zeilen gebeurde telefonisch. De foto’s (Polaroids) werden een week eerder genomen op het eilandje waar de boot nu ligt — en waar het voor ons ooit begon. Dat laatste hadden we zelf niet beter kunnen regisseren.
Het is een beetje absurd om je eigen leven zo netjes samengevat te zien. Alsof het allemaal al achter de rug is, terwijl wij overdag gewoon aan het werk zijn en daarbovenop midden in het inpakken, installeren, plannen en aftellen zitten.
Maar goed — als het in de krant staat, zal het wel echt zijn.
— Roel & Stephanie
Cuxhaven naar Antwerpen
Maandag 6 april. Ik zit samen met Stephanie aan het eilandje in Antwerpen. Onze boot ligt nog steeds in Cuxhaven, wachtend op een geschikt moment om de Duitse Bocht over te steken. De voorbije dagen waren ronduit wisselvallig, maar plots zie ik op mijn weerapp een klein venster. Niet ideaal, maar wel een kans. En met nog één week vakantie te gaan, is de keuze snel gemaakt: dit is het moment.
Maar wie gaat mee?
Stephanie is dinsdag nog vrij, maar moet daarna werken. Ik stuur snel enkele berichten rond en heb geluk: Peter kan mee. Kolonel bij de luchtmacht — iemand waarop je kan rekenen.
Op weg naar de boot
De volgende ochtend brengt Stephanie ons naar Cuxhaven. Zo’n moment waarop je even beseft hoe fijn het is dat iemand gewoon meegaat in je plannen. Zonder gedoe.
We vullen de dieseltanks met bidons en maken ons klaar. Om 18u gooien we de trossen los. […]
Van Kopenhagen naar Cuxhaven
Picasso’s maidentrip begint in Ishøj, net ten zuiden van Kopenhagen, de plek waar haar onderwaterschip en rigging onder handen genomen werden. Met een gezonde mix van spanning en goesting maak ik me klaar voor de eerste echte etappe.
Tijdens een eerste poging om haar naar Antwerpen te zeilen tussen Kerst en Nieuw begon de aandrijfas verdacht te trillen. We hebben toen wijselijk rechtsomkeer gemaakt. Tweede poging dus.
Gelukkig sta ik er niet alleen voor: Erik en Inge van de Jest varen mee. Met meer dan 40 jaar zeilervaring en enkele Atlantic crossings in de vingers zijn zij de ideale crew. De vraag of we in dagetappes varen of ’s nachts doorzetten, wordt door Erik meteen professioneel gekaderd:
“We zijn geen pannenkoeken hé… we varen door.”
Duidelijk. Geen discussie meer mogelijk.
Na een laatste check en nog wat kleine prutswerkjes zijn we klaar. Tanks vol, lijnen los en met een mooie 3 Bft uit […]
Work in progress
Er is hard gewerkt aan de onderzijde van Picasso. Het is zo’n klus die je liever goed en grondig doet, zodat we er de komende jaren weer zorgeloos tegenaan kunnen.
De romp kreeg eerst een nieuwe laag primer als basisbescherming. Daarna brengen we Coppercoat aan, een duurzame antifouling die de aangroei van algen en schelpen moet beperken en jarenlang meegaat.
Omdat de boot nu toch uit het water staat, hebben we meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om alle huiddoorvoeren te vervangen. Dat geeft niet alleen meer gemoedsrust, maar is ook gewoon goed zeemanschap bij een boot van deze leeftijd.
Als kers op de taart komt er ook een nieuwe Gori 3-blads klapschroef onder. Die moet zorgen voor betere prestaties onder motor én minder weerstand tijdens het zeilen.
Het is nog even werk, maar stap voor stap komt alles weer in orde. Nog even doorzetten… en dan kan ze straks weer het water in. […]
“You have to have an idea of what you aregoing to do, but it should be a vague idea.”
― Pablo Picasso
Hedwig says:
Tom uit Limbabwe says:
Katrien says: