Koken op de Golf van Biskaje: een keuken die alle kanten op gaat

By Published On: augustus 19th, 2026

Vier dagen en drie nachten waren we onderweg om de Golf van Biskaje over te steken. Vier dagen op zee, vier dagen van golven, wind en… koken op een keuken die geen moment stil blijft staan. Koken op een wiebelende boot is toch wel een uitdaging. Als je iets klaarlegt om te versnijden, kan je er bijna zeker van zijn dat het enkele seconden later wegrolt. Een antislipmat onder de snijplank helpt gelukkig om de plank op haar plaats te houden, maar dan begint het volgende probleem: alles wat óp de snijplank ligt, rolt vrolijk zijn eigen richting uit.

Bij het maken van een omelet ontdekte ik dat gebakken uitjes blijkbaar prima kunnen vliegen. Een golf zorgde ervoor dat ze niet langer in mijn pan lagen, maar netjes op de grond. Ook koffie inschenken werd een uitdaging. Bij een bruuske golf belandde de koffie niet waar hij hoorde, maar op de vloer. En de ontbijtmuesli? Die heeft de kom zelfs nooit gehaald.

Tijdens het eten is het trouwens ook opletten geblazen. Als je tegenover elkaar zit, mag je al blij zijn wanneer je eten in je eigen mond belandt en niet in het bord van Roel.

Je leert dus vanzelf om te koken met één hand, je evenwicht te bewaren met de andere en ondertussen goed in te schatten wanneer de volgende golf eraan komt. Toch wilde ik absoluut niet terugvallen op kant-en-klare maaltijden. Ik hou er niet van en vind het belangrijk om zo veel mogelijk puur, vers en gezond te eten. Het is gelukt … met het nodige gevloek, improviseren en poetswerk. Na het koken zag de kombuis er soms uit als een klein slagveld. Maar het eten maakte veel goed.

Mijn recepten van Ottolenghi, die ik vooraf met goede moed had meegenomen, bleken op zee toch wat te hoog gegrepen. Te veel ingrediënten, te veel handelingen en vooral: te veel dingen die konden wegrollen. Op een zeilboot leer je al snel dat eenvoud soms de beste keuze is. Onze warme maaltijden waren vaak sober, maar ze smaakten fantastisch. Op zee smaken de eenvoudigste gerechten ineens bijzonder lekker.

  • Een omelet met ui en tomaat.
  • Pasta met mediterrane groentjes.
  • Tabouleh met falafel.

Geen ingewikkelde culinaire hoogstandjes, maar wel lekker, vers en voedzaam.

En dan waren er nog twee kleine culinaire overwinningen: vers brood en kefir maken aan boord. Dat gaf toch wel een extra goed gevoel. Zuurdesembrood daarentegen … dat idee is letterlijk even in de frigo beland.

Na vier dagen en drie nachten op zee zijn we inmiddels aangekomen in La Coruña, in Galicië. En hier begint voor mij een nieuw culinair avontuur. Galicië staat bekend om zijn heerlijke streekproducten en typische gerechten, dus ik ben ontzettend benieuwd wat deze regio allemaal te bieden heeft.

Categories: Food, Snel en eenvoudig

Abonneer je op onze blog:

2 reacties

  1. Herman 20/08/2026 at 19:18 - Reply

    Spannend verhaal die oversteek van het ‘zeemansgraf’. Ik mocht het tijdens mijn legerdienst op een oceaanmijnenveger twee keer ervaren. Toen begreep ik waarom die riemen dienden in onze alkoof! Echt respect en bewondering voor jullie reis!!

  2. Diane Van Welden 22/08/2026 at 16:48 - Reply

    Tja…dat alles smaakt op zee geloof ik, je gaat vanzelf leren op de rustige momenten zonder golven bijv koffie te zetten ‘voor onderweg’…dat herinner ik me van de momenten met mijn grootvader en later met mijn vader aan boord van een zeilboot(golven en schuin liggen zijn moeilijke situaties, opassen met kokend water, enz), maar idd wat smaakt alles! Geniet er van Staphanietje! Ik vaat met jullie mee en voel een klein beetje wat jullie voelen…zo zalig🥰…mercie!

Leave A Comment