We liggen ondertussen al enkele weken in Antwerpen. Geen vakantie dus, maar een strak schema vol deadlines, vakmensen en technische puzzels. We moesten hier uiterlijk op 20 april aankomen zodat de technisch tekenaar én de lassers voldoende tijd hadden om onze nieuwe solar arch te bouwen. Die moest op zijn beurt weer klaar zijn tegen 16 mei, want op 18 mei hadden we in Middelburg een afspraak voor de installatie van een volledig nieuwe Victron-installatie. Alles hangt met alles samen, en met onze vertrekdatum van 8 augustus in zicht is er weinig ruimte voor vertraging. Bovendien willen we alles nog uitgebreid kunnen testen voor we écht vertrekken.

Op 17 april kwam de technisch tekenaar aan boord met een 3D-scanner om de boot volledig op te meten. Dat klinkt eenvoudiger dan het is: op een boot is letterlijk niets recht. Geen enkele hoek klopt, geen oppervlak is vlak, en alles moet toch perfect passen. Een technisch huzarenstukje dus. Enkele dagen later kregen we de eerste ontwerpen doorgestuurd. Na wat kleine aanpassingen lag het definitieve design vast: een stevige solar arch voor vier zonnepanelen van elk 190 watt, mét steun voor onze Starlink-antenne én een beugel waarmee we onze bijboot — ondertussen officieel gedoopt tot Mirö — makkelijk te water kunnen laten.

Daarna begon het echte werk.

Door wat vertraging in het proces hadden de lassers uiteindelijk amper enkele dagen tijd om de volledige constructie te bouwen én te plaatsen. Het werd nachtwerk voor hen. Met kleine oogjes stonden ze op OLV Hemelvaart aan het Willemdok klaar om de arch op de boot te zetten. Met een grote kraan werd het immense gevaarte voorzichtig boven Picasso gehesen. Een spannend moment… want zou het wel passen?

Wonder boven wonder: perfect.

Echt indrukwekkend werk van het hele team. De arch is nog niet helemaal afgewerkt — er moet nog wat gepolijst worden en de beugel voor de bijboot moet nog gemonteerd worden — maar het belangrijkste is dat we zonder vertraging verder kunnen met ons schema.

De volgende dag varen we meteen door naar Middelburg, waar Ton zich ontfermt over de volledige elektrische installatie: batterijen, MPPT’s, BMS, AIS, VHF, omvormer/lader… noem maar op. We leggen aan bij de werksteiger van Jos Boone en laden een gigantische berg materiaal aan boord. Het leek alsof Sinterklaas was langs geweest.

Onze boot werd oorspronkelijk in Zweden gebouwd voor een Amerikaanse eigenaar. Gevolg: aan boord vinden we een vrolijke mix van 220V én 110V-systemen terug. En uiteraard… geen elektrische schema’s meer beschikbaar. Opnieuw dus een stevige puzzel.

Voor de zoveelste keer wordt Picasso volledig overhoop gehaald. Kabels overal, panelen open, vloeren uitgebroken… en al snel blijkt ook dit project weer meer werk dan voorzien. Ton doet in drie dagen wat mogelijk is: de zonnepanelen worden aangesloten, AIS en VHF geïnstalleerd, de radio vervangen en een nieuw energie-informatiepaneel geplaatst.

Maar helemaal af geraakt het nog niet.

Dus prikken we een nieuwe datum: op 8 juni gaat Picasso naar Zierikzee om de installatie verder af te werken.

Ondertussen proberen we ook af en toe gewoon te genieten. Tijdens het lange pinksterweekend gooien we de BBQ aan op het Veerse Meer en genieten we samen met vrienden van een paar rustige dagen.

Nog 11 weken tot vertrek. Spannend wordt stilaan een understatement.